Hakkımızda

P1000998

Hi, welcome to the Great Commission Protestant Church of Uskudar, Istanbul, Turkey. We exist to glorify God and enjoy His eternal presence.


Vizyon

Üsküdar Son Buyruk Kilisesi olarak vizyonumuz bunlardır:

  1. Kilise üyelerini eğiterek olgun imanlıları çoğaltmak.
  2. Müjdeciler yetiştirmek, Üsküdar ve başka şehirlere hizmete göndermek, yeni kiliselerin kurulmasını sağlamak.


Tarihten bir tat..

Üsküdar Son Buyruk Protestan Kilisesi İstanbul’un Anadolu yakasında büyük şehrin en büyük altıncı ilçesindedir. Şehirdeki 39 ilçenin en eskilerinden biri olan Üsküdar’ın tarihi İÖ 1.000 yılına dayanmaktadır.Kilise-16

1980’lerinde bir grup yabancı imanlı İstanbul’un Avrupa Yakasında ev kilisesi olarak toplanmaya başladılar. Bir müddet sonra Ataköy’de bir otelde toplanmaya başladılar. Zamanla Bakırköy’deki bir binaya taşındılar. Bu bölgede toplanırken Üsküdar’da bir ev gurubu başlatmaya karar verdiler.

Ben (Metin Mintaz) 1990’da bu guruptan bir adamla tanıştım ve onlara katılmaya başladım. Bu arada o grup şuanda içinde bulunduğumuz binayı kiraladı ve içini yenilemeye başladı. Bina harabeye benziyordu ama biraz tadilattan sonra ilk toplantımızı 18 Şubat 1990’da yaptık.

Kilisenin her Pazar sabahki Bakırköy’de öğleden sonraki Üsküdar’da olmak üzere iki toplantısı oluyordu. Bu iki sene boyunca sürdürüldükten sonra Avrupa Yakası’ndaki kardeşlerin sadece Bakırköy Kilisesi olarak hizmet etmeye karar vermeleriyle birlikte Bakırköy ve Üsküdar toplulukları, iki farklı kilise olarak hizmet etmeye başladılar. (Şuan Bakırköy topluluğu Güngören Kilisesi olarak devam etmektedir.)

İngiltere’deki Ichthus Christian Fellowship başlangıçtan 1997’ ye kadar kiliseye önderlik ve önderlere gözetmenlik yaptı. Önderlere bakarsak, Ian Mitchell’ın 1996’da başka bir şehirde (Çanakkale), başka bir kilise başlatmak için ayrılmasıyla birlikte Andy Pyke onun yerine önder olarak devam etti. Ben Eylül 1998’de yardımcı pastör olarak atandım ve 2000 yılında Andy’nin İngiltere’ye dönmesiyle beraber pastör oldum. 2001’de Dan ve Cathy Cupery, bugün de devam ettikleri görev olan ihtiyar ve diyakon olarak atandılar.

Andy’nin pastörlüğü boyunca O’nun İngiltere’deki kilisesi olan ve bizi ruhsal ve finansal yönden destekleyen Manna Kilisesi’yle ilişkilerimiz başladı. Andy’nin İngiltere’ye dönmesine rağmen, Manna Kilisesi yardıma katkıda bulunmaya devam etti. Manna Kilisesi şuan birbirinden bağımsız çalışan beş farklı kilisenin birleşimiydi. Bu kiliselerden birinin ihtiyarı olan Jonathan Jankowski (Grace Kilisesi) 1994’ten itibaren 5 sene boyunca Üsküdar’da hizmet ettikten sonra ülkesine dönüp Grace Kilisesi’nin pastörü oldu. Her yıl bizim kilisemizi ziyaret ederek, Grace Kilisesi ve Life Kilisesi’yle olan ilişkilerimizin canlı kalmasını sağlıyor.

Kuruluşundan beri Üsküdar Kilisesi’nin vizyonu Türk önderlere ve çoğunluğu Türklerden oluşan bir cemaate sahip olmaktı. Benim önce yardımcı pastör, daha sonra pastör olarak atanmam ve 2001’de Ali ve Ahmet’in ihtiyar olarak atanmaları bu vizyonda ilerlememizi sağladı. Başlangıçtan beri Türklerin sürekli kilise değiştirme eğilimleriyle baş etmek zorunda kaldık. Bu konu hakkında dua ettik ve Tanrı bizi Üsküdar Kilisesi’ne sadık şekilde yeni katılan imanlılarla bereketledi.Metin preaching

Bizim kiliseler kurmak olan ikinci amacımız, 2002’de Ali ve Ahmet’in bizden 10 kilometre uzaktaki Ümraniye’deki diğer imanlılarla beraber çalışmasıyla gerçekleşti. Ümraniye Kilisesi’yle iki sene birlikte çalışmamızın ardından, bizden bağımsız olarak yollarına devam ettiler ve şuan hala aktif bir şekilde işlemektedirler. Ahmet Ümraniye’de hizmet etmeye devam etti, Ali ise Ankara’da başka bir topluluğa katıldı.

2002 ve 2011 yılları arasında birçok kişinin gelişini gidişini gördük. Ama görünüyor ki 2012 Son Buyruk Kilisesi için yeni bir dönemin başlangıcıdır. Genç imanlıların Mesih’te gelişmesiyle, bir ailedeki bütün üyelerin iman etmesiyle ve birinin önderlik eğitimini alıyor olmasıyla, Tanrı’nın yaptıkları ve yapacakları konusunda her gün heyecanlanıyoruz.

After 2011 we again opened up to foreigner’s membership, and have had a steady flux of Americans, Romanians, and Koreans through our church.  The count of Turkish brothers and sisters also fluctuates, but overall neither a big increase or decrease in membership has happened.

In the winter of 2014 the owner of the building passed away, and the surviving children increased our rent.  So in late spring of 2014, 24 years after our initial use, we stopped using that building. It was a faith-building time as we didn’t have any cheap plus good options. After some searching and being in temporary spaces for a while we finally landed at an office on the edge of Üsküdar.

2015 was a good year of sowing seeds in a small city out east. We praise God for a few believers out there who are struggling to survive in a tough place.  Here in Istanbul we started meeting in someone else’s ministry’s meeting salon for worship times and started renting a small office in downtown Kadiköy.

2016 – We had a church camp up in the Black Sea coastal town of Şile one weekend in June.  We from Istanbul plus guests from the out east city joined together for a weekend of looking deeper into John 13-15.

Bir cevap yazın